Capaciteitsontwerp gebruikt dezelfde procedure als in EC vanwege het ontbreken van voorschriften in Russische normen.
Het doel van capaciteitsontwerp is te bevestigen dat een gebouw een gecontroleerd ductiel gedrag vertoont om instorting bij een maatgevende aardbeving te voorkomen. Er wordt verwacht dat een plastisch scharnier optreedt in het dissiperende element en alle niet-dissiperende elementen van de verbinding moeten de krachten als gevolg van vloeien in het dissiperende element veilig kunnen overdragen. Het dissiperende element is gewoonlijk een balk in een momentvast raamwerk, maar het kan ook bijvoorbeeld een kopplaat zijn. De gebruiksfactor wordt niet toegepast op dissiperende elementen. Twee factoren worden toegewezen aan het dissiperende element:
- γov – oversterkte factor – EN 1998-1, Art. 6.2; de aanbevolen waarde is γov = 1,25; aanpasbaar in materialen
- γsh – rek-verhardingsfactor; de aanbevolen waarden zijn γsh = 1,2 voor een balk in een momentvast raamwerk, γsh = 1,0 anders; aanpasbaar in bewerking
Het materiaaldiagram wordt aangepast volgens de volgende figuur:
De verhoogde sterkte van het dissiperende element maakt het mogelijk belastingen in te voeren die ervoor zorgen dat het plastisch scharnier optreedt in het dissiperende element. In het geval van een momentvast raamwerk met een balk als dissiperend element, dient de balk belast te worden met My,Ed = γovγshfyWpl,y en de bijbehorende dwarskracht Vz,Ed = –2 My,Ed / Lh, waarbij:
- fy – karakteristieke vloeigrens
- Wpl,y – plastisch weerstandsmoment
- Lh – afstand tussen plastische scharnieren op de balk
In het geval van een asymmetrische verbinding dient de balk belast te worden met zowel positieve als negatieve buigmomenten en de bijbehorende dwarskrachten.
De platen van dissiperende elementen zijn uitgesloten van normtoetsing.
