W wielu przypadkach wystarczy zamodelować tylko wybrany fragment (część) elementu konstrukcyjnego, np. podparcie belki lub otwór w środku belki. Takie podejście może prowadzić do konfiguracji podparcia, które są niestabilne, ale dopuszczalne w IDEA StatiCa Detail (w tym do przypadku braku podpór). W takich sytuacjach należy jednak zamodelować również przekrój odpowiadający połączeniu z sąsiednią strefą ciągłości (strefą B) wraz z siłami wewnętrznymi w tym przekroju, które spełniają warunki równowagi. W niektórych przypadkach (np. przy modelowaniu podparcia belki) program może wyznaczyć te siły wewnętrzne automatycznie.
Między strefą ciągłości (strefą B) a analizowaną strefą nieciągłości automatycznie tworzona jest strefa przekazania obciążenia Saint-Venanta. Zapewnia ona realistyczny rozkład naprężeń w analizowanej strefie. Szerokość strefy przekazania wynosi połowę wysokości przekroju. Strefa Saint-Venanta służy wyłącznie do uzyskania prawidłowego rozkładu naprężeń w pozostałej części modelu. Dlatego wyniki z tego obszaru nie są wyświetlane w weryfikacji i nie uwzględnia się tu kryteriów zatrzymania.
Krawędź strefy Saint-Venanta, która odpowiada przyciętemu końcowi belki, jest modelowana jako sztywna, tzn. może się obracać, ale musi pozostać płaska. Osiąga się to przez połączenie wszystkich węzłów MES tej krawędzi z osobnym węzłem w środku ciężkości przekroju za pomocą elementu sztywnego (RBE2). Siły wewnętrzne elementu można następnie przyłożyć w tym węźle, jak pokazano na rys. 10.
